avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
poezja - szuflada
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
Wsparcie dla JL
download / last: 15
na marginesie
regulamin
test przeglądarki
FAQ
archiwum forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj




Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4001 4000 3999 

Zmień skórkę


21 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
Messalin Nagietka
zalogowany
poezja
dodano:
17 stycznia 2006, 15:37:47


Chorzele - od Orza jęte.

wszędzie tu las był i Orz w nim królował,
choć wielu zwierzom w korę z władcą takim,
co wciąż z kopyta po łąkach, parowach
przeszywał kniei plątaniny za czym
cokolwiek jęło po co te gonitwy,
bez pomyślunku poczęło się sitwić,

i z piękna kraju – szczęk, chrum i kwilenie
i warkot został, a Orz w Chorza zapadł,
las zaś od władcy przezwano Chorzelem
i z wiatrem poszło w cztery strony świata,
że rozum chyba tu odjęło wszystkim,
aż po promieni słonecznych przebłyski

i chociaż dawno las poszedł pod wyrąb
i nie powróci Orz z grzywą zawianą,
zwierzęta dalej w mowie tak się mylą,
że rozumnemu ni w korę czy siano
i gorze, chorze, oż, nie wiem co miele
cokolwiek jęte na całe Chorzele.

-------------------------------------------
od autora:

Chorzele – miasto w powiecie przasnyskim. W 1444 roku Bolesław IV nadał niejakiemu Wacławowi z Jaworowa 10 włók chełmińskich w puszczy zwanej Chorzele. Była to więc własność rodziny Chorzela, przy czym imię to wyprowadza się od podstawy "chory". Inna próba wyprowadzenia nazwy jest bardziej interesująca. Zakłada ona pochodzenie nazwy Chorzel od bałtyjskiego słowa orz - koń, od którego pochodzi i nazwa rzeki (Orzyc). Używano różnych wersji: orz, horz, a stąd już bardzo blisko do chorz. W 1542 roku Chorzele uzyskały prawo magdeburskie. Będąc miastem granicznym, Chorzele odgrywały dużą rolę w handlu z Prusami. Prawa miejskie utraciły Chorzele w 1869 roku za udział w powstaniu styczniowym, odzyskały w 1919 roku.


komentarze (6)
avatar Sosna
sosna_sosenkapoczta.fm
2006-01-17, 16:42:16:
Jak można na małych piórach latać tak bardzo wysoko
Zostawiam uśmiech, bo powtarzać się nie będę :). Pozdrawiam
--
Nie polezie Orzeł w gówno

~modliszka zielona
2006-01-17, 20:04:11:
go��
Messalinie , tych opowiesci mogę słuchac do rana .pozdrawiam serdecznie:)))

avatar Maroń
2006-01-17, 20:04:24:
wykładowca
nie trawię Twojego pisania. Ale może ktoś, kiedyś pomyli Cię z jakimś szlachcicem.
Kto wie ? "Bele je płomień wysokich świec"
--
( nie daję gwiazdek )

avatar Messalin Nagietka
messalpoczta.fm
2006-01-17, 20:41:39:
zalogowany
Sosno i Modliszko - dziękuję za milusińskie wpisy
Maroń - ok - trawienie to nie sposób na poezję, możesz kiedyś pomylić się i ugryźć "szlachcica", hi - bynajmniej ja po części nie z tych - zupełnie nie z tych
z ukłonikiem i pozdrówką MN

avatar sojan
jaceksojanwp.pl
2006-01-18, 22:43:03:
Epoka łupanego słowa
"i gorze, chorze, oż nie wiem co miele"

to guślarski język "rozumnemu ni w korę czy siano" - aliści do czytania i w pomrok i rano!
--
j-so

avatar Messalin Nagietka
messalpoczta.fm
2006-01-19, 14:07:03:
zalogowany
Jacku - dzięki za przeczytanie i komentz ukłonikiem i pozdrówką MN

O utworze:

punkty redakcji: 0
wyświetleń:795
komentarzy:6
ulubionych 1

w ulubionych u:
i

Nawigacja:

Wszyscy autorzy
  poprzedni   lista utworów   następny  

Messalin Nagietka
  poprzedni   lista utworów   następny  

 
 

Akcje:


Wykonanie serwisu (C) Jacek Jursza (projektowanie stron). Wszelkie materiały zamieszczone na stronie są własnością ich twórców.