avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
poezja - szuflada
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
Wsparcie dla JL
download / last: 15
na marginesie
regulamin
test przeglądarki
FAQ
archiwum forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj




Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4001 4000 3999 

Zmień skórkę


25 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
Messalin Nagietka
zalogowany
poezja
dodano:
17 grudnia 2005, 16:53:08


I.złoto i światło (góry i ich eksploracja)

zielskiem zarosły kamień jest okruchem,
banitą przemian, co w spękaniu zamilkł,
zdzierając wiatrom skóry płaty głuche,
brzmi w źródła ujściu i ciekawskich mami,
w żylastym wnętrzu kryje złotą linię,
kto spostrzegawczy, głazu nie ominie,

i pieśni zwiewnej w chórze z wody strugą
wysłucha pewny, że głaz starcem jakim,
siadłym w strumieniu, ze spragnienia ugiął
grzbiet chwastem kryty i pozostał taki
odkąd ze szczytu chmur rozpychem odpadł,
myśląc, że skończy swój żywot jak kropla,

przed laty była tu kopalnia, w której
gwarków dwóch złoto ze skał obdzierało,
z chciwości zbiorów poruszyło górę
i wejście sztolni do cna zasypało,
jednemu dane było śmierci uciec,
drugi pozostał, ot, opowieść w skrócie,

skąd więc ta skała o rysach człowieka,
wydana wodzie, jak łowcom zwierz w matni?
możliwe, ten, co przeżył, druha czekał,
póki nie zastygł z urobkiem ostatnim,
złoconą igłą kusi teraz śmiałość,
choć z zewnątrz zielsko, pod spodem nie siano,

a strumień? czemu wypływa ze szczelin,
gdzie niegdyś szybik do sztolni prowadził?
prawdopodobnie tu drugiego ścieli
zastygła w ciemność chęć skończenia pracy,
stąd łzy spod powiek kamiennej pieczęci,
gwarkowi puszczać je tylko po śmierci,

okruchem prawdy znajdowanie legend
w pochyłej stoku plecionych wywodów,
czasami ścieżka zbyt daleko zwiedzie,
i tak zniechęci, że szukać powrotu
przez zrozumienie ziemskich kruszyn krocie,
patrzysz – głaz leży, a myślisz o złocie.



komentarze (3)
avatar Sosna
sosna_sosenkapoczta.fm
2005-12-17, 17:52:18:
Jak można na małych piórach latać tak bardzo wysoko
Opowiadaj jeszcze i jeszcze... Pozdrawiam Mess :)
--
Nie polezie Orzeł w gówno

~modliszka zielona
2005-12-17, 18:45:17:
go��
I ja przysiądę obok na kamieniu, a Ty Messalinie opowiadaj, opowiadaj jeszcze... pozdrawiam i czekam z niecierpliwością na następne Twoje perły.Dziękuję :)))

avatar Messalin Nagietka
messalpoczta.fm
2005-12-19, 09:31:36:
zalogowany
to pierwszy tekst tego typu - dziewczyny - ok - jeszcze coś napiszę
z ukłonikiem i pozdrówką MN

O utworze:

punkty redakcji: 0
wyświetleń:803
komentarzy:3
ulubionych 0


Nawigacja:

Wszyscy autorzy
  poprzedni   lista utworów   następny  

Messalin Nagietka
  poprzedni   lista utworów   następny  

 
 

Akcje:


Wykonanie serwisu (C) Jacek Jursza (projektowanie stron). Wszelkie materiały zamieszczone na stronie są własnością ich twórców.