avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
poezja - szuflada
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
Wsparcie dla JL
download / last: 15
na marginesie
regulamin
test przeglądarki
FAQ
archiwum forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj




Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4001 4000 3999 

Zmień skórkę


15 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
BaronG
grzegorz bronakowski
poezja
dodano:
22 października 2017, 12:27:59


zanim ranne wstaną zorze


niejaki bezwład odczuwam
w tej przedświtu porze
kiedy niebo jasne w chmurach
a nic nie widać na sążeń

i nijaki spokój wtedy
bo to jakby Bóg mnie zwodził
kiedy sam jestem ślepy
lub jak gdybym się topił

i nie jakby był mrok
bo chmury są jasne
kiedy uciekł do nich wzrok
a ciało uwięzło w klatce

to ego nemo sum
w wiecznej czerni bieli
ego sum qui sum
jak świat bez cieni

i nijaki spokój z tego
i nie jakbym był o Boże
i nikt cogito ergo

tylko bezwład butelki
rzuconej na morze


komentarze (1)
avatar Jutta
2017-10-22, 17:47:05:
debiutant
Przedświt jest tą szczególną porą, kiedy życie i śmierć każą spojrzeć na siebie z zupełnie innej perspektywy - niemocy i bezwładu. Dla mnie dobry wiersz, ma klimat i duszę.
--
- żeby sędzia nie zaznał radości w sądzeniu -

O utworze:

punkty redakcji: 0
wyświetleń:43
komentarzy:1
ulubionych 0


Nawigacja:

Wszyscy autorzy
  poprzedni   lista utworów   następny  

BaronG
  poprzedni   lista utworów          

 
 

Akcje:


Wykonanie serwisu (C) Jacek Jursza (projektowanie stron). Wszelkie materiały zamieszczone na stronie są własnością ich twórców.