avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
poezja - szuflada
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
Wsparcie dla JL
download / last: 15
na marginesie
regulamin
test przeglądarki
FAQ
archiwum forum
forum
lista członków JL (2102)
znajdź osobę
Szukaj




Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4005 4003 4001 

Zmień skórkę


29 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
cas
wędrowiec
poezja
dodano:
11 marca 2005, 06:05:46


aniołki

Gdy wszystko runie
Gruzy piach
Smród spalenizny
I popioły
Pomyśl maleńka sobie tak
Tam za niebieskim
Są anioły
Nie jedna sztuka
Ani dwie
Ale miliony i miliardy
A każdy z nich
Tak bardzo chce
Być dobrym
Pęd to
Nieodparty
Dlatego szkoda ronić łez
Żałować ludzkich tu padołów
Trzeba rozwalić sobie łeb
I szybko
Spieprzać do aniołów...


komentarze (2)
avatar Garadriel
martysia4utlen.pl
2005-03-11, 11:32:39:
empatycznie eufemistyczna
Sarkazm nastraja tu u Ciebie na smutno; Zastanawia, choć to przykra zaduma;

Pozdrawiam ciepło
G.
--
"Człowieka cenimy za to, że dźwiga on los swój, jak Atlas na barkach sklepienie niebieskie" M.Kundera

avatar Kamil Małek (Anonimowy Szynszyl Bojowy)
2005-03-11, 14:03:47:
Figiel Castrator
Fakt, nastraja na smutno. Ale jest dobry. Pod względem techniki nie mam czasu się zagłębiać, ale za to przekaz jest. Nawet ładnie zakończyłeś "Spieprzać do aniołów..." Dobrze że nie sp...lać.

O utworze:

punkty redakcji: 0
wyświetleń:818
komentarzy:2
ulubionych 2

w ulubionych u:
Anna Nowak (aventia), i

Nawigacja:

Wszyscy autorzy
  poprzedni   lista utworów   następny  

cas
  poprzedni   lista utworów   następny  

 
 

Akcje:


Wykonanie serwisu (C) Jacek Jursza (projektowanie stron). Wszelkie materiały zamieszczone na stronie są własnością ich twórców.