avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
poezja - szuflada
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
Wsparcie dla JL
download / last: 15
na marginesie
regulamin
test przeglądarki
FAQ
archiwum forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj




Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4001 4000 3999 

Zmień skórkę


23 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
Wieza
pył kosmiczny
poezja
dodano:
8 lutego 2012, 14:37:43


Spontanicznie

Radio cicho łka
ty przy komputerze
klawiaturowe trele
zgrabnie palcami
przywracasz
moje na tobie spojrzenie
o jak pachniesz
na bok z krzesłem
mnie przewraca
już nie siedzę ale latam

Wszystko jasne
i nie ma ściemy
na podłodze drukujemy
zachłysnąłem się
już nie żyję
zesztywniałem w pożądaniu
owładnęła nami żądza
już mnie nie ma już nie myślę
bo w rytmicznym falowaniu
tylko sznurek mocno pije

Feromon mnie rozpala
splotłem dłonie na korpusie
krople rosy wyszły z czoła
do pomocy mi nie trzeba
Raz po raz "o Jezu"
wołasz


komentarze (1)
avatar Marta Mozol - Jursza
adelajnatlen.pl
2012-02-08, 21:10:16:
profetyk
w taki sposób, jak ja to rozumiem, bardzo mi się podoba:). Spontanicznie:)
--
I to jest cała prawda, nieprawda, i innej prawdy nie ma! Amen

O utworze:

punkty redakcji: 0
wyświetleń:795
komentarzy:1
ulubionych 0


Nawigacja:

Wszyscy autorzy
  poprzedni   lista utworów   następny  

Wieza
  poprzedni   lista utworów   następny  

 
 

Akcje:


Wykonanie serwisu (C) Jacek Jursza (projektowanie stron). Wszelkie materiały zamieszczone na stronie są własnością ich twórców.