avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
poezja - szuflada
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
Wsparcie dla JL
download / last: 15
na marginesie
regulamin
test przeglądarki
FAQ
archiwum forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj




Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4001 4000 3999 

Zmień skórkę


20 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
Piotr Lipiński
mechanik liryczny
poezja
dodano:
9 lutego 2008, 20:20:33


Psalm przyjacielski

Amico optimo Petro

Dipiotrowy. Na melodię grudniowego, dosyć ciepłego wieczoru w Lasku Bielańskim. Stół ugina się pod Żołądkową Gorzką, szynką litewską i kawałkiem bułki.

I

- Za naszą przyjaźń
Stukają dwa kieliszki
przemycone po cichu
z szafy mej kuchni

Pomiędzy kęsami zagrychy
prowadzimy dialogi

jeden drugiemu
i uczniem i mistrzem.

- Czyż nie jest to niesamowite że
Że vis ignota universi [ho Theos hyperagnostos] zetknęła nas ze sobą
Że Ona
Że Bóg
Że odkupił za darmo
Że kobieta przyjmuje w całości
Że

- Za to by nie dać dupy
Stukają dwa serca
przemycone po cichu
przez tamten świat

Na wyniosłych smukłych
nogach naszych marzeń
i umiłowania wolności
stawiamy kroki pewne
w biesiadnych dysput nocy

- Jeśli bym coś takiego Jej zrobił,
obiecaj że przywalisz mi w zęby.
- Obiecuję.

Zatacza się myśl i błądzi krok
i snujemy się odważni nietrzeźwi
w mroku bielańskim
o 5:30 zastuka Herr Kater
o pustej czaszki dzwon.

II

- Za miłość ?
Klepie mię po plecach świat
mamrocząc o kompromisie
- Bez przesadyzmu proszę
nie trzeba tak ściśle
trochę luzu też ci się przyda
nie ma w tym nic złego
bardziej po ludzku
podchodź do spraw

Ty tylko cytujesz
- Do tych co mają
tak za tak
nie za nie
bez światłocienia.

Bez światłocienia.

- Za miłość !
Odważnie trzeźwi
po mordzie stukamy świat
w każdy czas.

Dziękuję

- Za przyjaźń !


komentarze (2)
avatar Mihaly
2008-02-10, 02:13:22:
   
wiesz, jak widzę taki avatar to jakoś niepoważnie traktuję autora

tekst - miejscami fajny, w fabule trzyma się kupy. jednak nie jest to moja ulubiona konwencja
--
- aleś cham! - o wizerunek dbam

avatar bruno
1dakwp.pl
2008-02-10, 17:14:00:
mechanik liryczny
[komentarz edytowany przez autora wpisu]
powtórzę i pod tym wierszem:
In order to live according to God’s principles, we must live truthfully.
Man, who contemplates the form of the world, the divine power forming the
world appears to be the world’s light eternal. God’s omnipotence appears
to be an idea that shines on everything. A religious man must not stop
at uniting with God through prayer. Having risen to the top of religion,
having established a spiritual bond with God, enlightened and renewed
(godhumanity), he establishes a new religious unity with other people. The
commandment for this new covenant is perfect love: “I give you a new
commandment, and that is that you must love each other.” Man in the
lower stages of religion would bring God sacrifice, as he thought that this
was what God required. In this view, the deity not only gives us life, but
it also lives at our expense. This particular perception was challenged by
the words: “It is love that I yearn, not sacrifice.” These words mark a
turning point in approaching religion, and when man in the higher stage
of religion offers God his greatest spiritual sacrifice of his will, and unites
it with God’s will in the decision “Let your will prevail”, he also accepts
God’s words: “It is love that I yearn, not sacrifice,” i.e., he does not
wish to live at the expense of other people, but he wishes to give others.
Man who is spiritually united with God should relate to his neighbour as
instructed by God: “As you received it for free, give it for free; give your
neighbour more than he is entitled to; refer to your neighbour better than he
deserves” (Soloviev). The manner in which people should relate
to each other, which is derived from this commandment, is superior to
all other principles of social interaction. Yet, its implementation calls for
an internal transformation, as, “We rebel against God, move away from
our neighbours, succumb to the power of the body, while real life, as it
should be, calls for something quite opposite: surrendering voluntarily to
God, reaching a mutual consent (solidarity) and dominating over nature”
(Soloviev).
--
wyszedłem z jaskini za Platonem

O utworze:

punkty redakcji: 0
wyświetleń:794
komentarzy:2
ulubionych 2

w ulubionych u:
bruno, Hubertus

Nawigacja:

Wszyscy autorzy
  poprzedni   lista utworów   następny  

Piotr Lipi ski
  poprzedni   lista utworów          

 
 

Akcje:


Wykonanie serwisu (C) Jacek Jursza (projektowanie stron). Wszelkie materiały zamieszczone na stronie są własnością ich twórców.