avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
chłopiec z niską samooceną
notatnik
poezja
opowiadania

Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
na marginesie
regulamin
FAQ
archwium forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj


zaawansowane...

Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4001 4000 3999 

Zmień skórkę


18 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
chłopiec z niską samooceną
.


notatnik


powrót



archiwum

2008 sierpień październik
oligofremollka

oligofremollka – depresyjna impresja poetycko-muzyczna, będąca wyrazem niedorozwoju i widocznego upośledzenia umysłowego, utrzymana w tonacji molowej. forma współczesna, wywodząca się w zawiły i nie do końca jasny sposób z antycznej hellenistycznej tradycji nierozerwalności poezji i muzyki, tworzących jedną organiczną całość.
oligofremollkę tworzy część słowna oraz część muzyczna, oryginalna (czyt. własna), która może być umieszczona w dowolnym fragmencie części pisanej, będąc albo jego między-wersowym uzupełnieniem albo puentującym zakończeniem.

chłopiec z niską samooceną - 2008-10-19, 02:08:48.

skomentuj


komentarze

brak komentarzy


* * *


szczota

odpada od wykałaczki
nie od szczotkowania
drażni mnie ten wkurwiający kamień
język można sobie pochlastac
jak przyłoż do rany
gorącą łyżwę
wkurwia mnie ten kamień
a szykuje się kolejny
język dystymia kamień
krawędzie
przejebane

chłopiec z niską samooceną - 2008-10-15, 01:06:05.

skomentuj


komentarze

brak komentarzy


* * *


błahaiku

błahaiku - wiersz błahy, bagatelny, mało interesujący, bez większej wartości, który można pominąć (czyt. nie czytać) i nic się nie stanie. pomimo, że forma składa się z mało oryginalnego połączenia słów "błahy" oraz "haiku", forma, ani nie rości sobie praw do bycia rodzajem haiku, ani tym bardziej do haiku, które mogłoby by być z takiej czy innej przyczyny błahe. właściwie forma nie rości sobie prawa do niczego.
przedmiotem błahaiku może być wszystko (dosłownie i w przenośni). przedmiot błahaiku opisuje się w sposób zdawkowy, nudny, banalny, powierzchowny (co nie znaczy, że opisywany przedmiot sam w sobie taki jest), bez nadawania mu nadmiernej wyrazistości, używając określonych środków stylistycznych, czy też "głębokiej" treści lub "fałszywej" egzaltacji, za pomocą wyszukanych metafor.
wymaganiami formalnymi są, budowa (opisana niżej), sposób obróbki tematu (opisany wyżej), który zaspokaja część błahą, oraz element naturalistyczny, związany z przyrodą, jej odwiecznym cyklem, który zaspokaja z kolei część haiku. warto przy okazji zauważyć, iż dotyczy to całego wszechświata, jak tez tego co poza nim.

błahaiku, inaczej dwuipółka, składa się z dwóch strof, każda z nich po cztery wersy, rymowanych, o ile to możliwe w sposób jak najmniej oryginalny, oraz trzeciej, dwuwersowej ostatniej strofy (zwanej miałkop), nierymowanej, będącej niejako podsumowaniem całości, rzecz jasna w sposób równie pobieżny i mało efektowny co reszta.


przykład typowego błahaiku



błahaiku osiedlowe

wróble odleciały
aut jest coraz więcej
dzieci z tornistrami
łapią się za ręce

mleczarz wódkę pije
biją się na czwartym
kosiarz trawę strzyże
gdzieś rozbrzmiewa party

lasy wycinają
będą nowe domy



najczęściej popełnianym błędem przy pisaniu błahaiku jest z jednej strony próba uchwycenia tematu, zjawiska, w oryginalny i zbyt przemyślany sposób, z drugiej zaś nadużywanie wulgaryzmów, które nadają tekstowi niepotrzebnej jaskrawości.

chłopiec z niską samooceną - 2008-08-13, 00:46:23.

skomentuj


komentarze

brak komentarzy


* * *