spirala

mruga do mnie więdnący cień, układając
na włosach nagie liście. zamieszkał w gałęziach,
kałuży, na palcach, w oknie samotnie rozdarty.

o tym, czego mogę dotknąć, nie muszę rozmawiać.
wyczekuję lepszej pogody, pod parasolem
lub kilkoma. lubię cię w żywej śliwce.

odwija ciszę. iskrzą oczy, nie potrzebują łez.
nienaruszalne wdzierają się między drewniane owoce,
nad kopułą łóżka a my już piętrzymy chęci.




http://szansonistka.wrzuta.pl/audio/aKKzYPQy8aW/morten_harket_-_burning_out_again

data dodania: 2009-10-10