avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Martyna
notatnik
poezja
opowiadania

Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
na marginesie
regulamin
FAQ
archwium forum
forum
lista członków JL (2096)
znajdź osobę
Szukaj


zaawansowane...

Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4001 4000 3999 

Zmień skórkę


26 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
Martyna
mechanik liryczny




"Uwierz"


Uwierz w Anioły stojące za twymi plecami co dnia
Które trzymają Cię za rękę kiedy tylko
Ujrzą łzę pełną pokory

Uwierz w Ich białe szaty nici przezroczystej
Zasłaniającej całe zło
Kiedy tylko zaśmiejesz się okrutnie

Uwierz w Ich aureole świetlistego deszczu
Rozjaśniające świat tysiącem blasków
Kiedy umierasz

Uwierz w Ich potężne białe skrzydła
Otulające Twe ramiona
Każdej nocy

Zobacz Ich twarze pełne triumfu kiedy
Wiesz że są
Zobacz Ich uśmiechy pełne bieli kiedy
Wiesz że są

Poczuj Ich dłonie na swej skroni zanim
Zapadniesz w sen
Poczuj smak Ich ust
Kiedy całują Twą twarz pełną zdrady

Uwierz w Anioły stojące za twymi plecami co dnia
Które rozdrapują Twe rany do krwi
Kiedy wyczują chwilę słabości

Uwierz w Ich mroczne szaty przywołujące lęk
Świat w którym nie możesz
Się odnaleźć

Uwierz w Ich aureole z niebieskiego ognia
Palące Twoje ciało przy
Każdym pocałunku nienawiści

Uwierz w Ich potężne czarne skrzydła
Oplatające Twą szyję
By dusić Cię każdej nocy

Zobacz Ich twarze pełne triumfu kiedy
Przywołują śmierć
Zobacz Ich uśmiechy pełne drwiny
Kiedy tylko poczują krew


Poczuj ich palące dłonie prosto z piekieł
Kiedy gwałcą twoje ciało
Poczuj ich chory świszczący oddech
Kiedy składają Cię do trumny

I kiedy zabrzmi siedem trąb miłości do ludzi
Usłysz Ich wspólny śpiew:

Że dobro bez zła nic nie znaczy
A zło bez dobra świata nie zobaczy.


data dodania: 2007-03-30
notatnik

niczym powietrze

Nie lubię być w takim stanie... Niby w pół- śnie słucham i patrzę na ludzi... Czego wy wszyscy ode mnie chcecie?! Ciągle... tak bardzo nierozumiana... ciągle sama... a wszechobecna... niczym powietrze(...)

informacje

Nazywam się Martyna. Żyję dzieki aniołom, rysuje je, piszę o nich, czasami nawet je widzę. Mam 19 lat... Jestem człowiekiem i się wstydzę.

dołączył(a): 2007-01-19
grupa:
liryczni
imię:
Martyna
miejscowość:

urodziny:
0000-00-00
1 wierszy
1 opowiadań
0 tekstów (publicystyka)
0 tłumaczeń
0 utworów w PW
0 komentarzy udzielonych
4 komentarzy otrzymanych
1 postów na forum

ulubieni

moi ulubieni autorzy:



jestem w ulubionych u: