avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
kostropato
poezja

Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
na marginesie
regulamin
FAQ
archwium forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj


zaawansowane...

Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4003 4001 4000 

Zmień skórkę


22 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
kostropato
mechanik liryczny




cmentarz poetów II (szkic)

Gdy podwiążą mu usta,
by nie raził, nie ranił
gdzie odchodzi poeta?

ciało oblekają w marmur
oczy zatapiają w bursztynie dwu zniczy
patrzy bez prawa skargi

i szarpią go za rękaw dzieci samozwańcze
recytują bez przecinków wszystkie wiersze
odpuszczają wszystkie niepopełnione winy

a gdy wszystko co ma wartość przemieli w gówno kornik
jest już blisko, już z proscenium jak z pomników origami
spełza atrament twarzą do widowni
pewny swej przyszłości, póki my żyjemy

jeszcze salwy armatnie usłyszy poeta
gdy wraz z ostatnią książką podpaloną
dopala się knot; zgasł.


data dodania: 2008-09-30

informacje


dołączył(a): 2008-09-28
grupa:
liryczni
imię:

miejscowość:

urodziny:
0000-00-00
5 wierszy
0 opowiadań
0 tekstów (publicystyka)
0 tłumaczeń
0 utworów w PW
17 komentarzy udzielonych
34 komentarzy otrzymanych
0 postów na forum

ulubieni

moi ulubieni autorzy:



jestem w ulubionych u: