avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
poezja - szuflada
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
Wsparcie dla JL
download / last: 15
na marginesie
regulamin
test przeglądarki
FAQ
archiwum forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj




Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4003 4001 4000 

Zmień skórkę


24 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
Mila
mechanik liryczny
teksty
inne
dodano:
9 grudnia 2011, 20:27:42


o Hamlecie współczesnie ( tak pisze mój syn)

„Tak czy owak musiałeś zginąć Hamlecie nie byłeś do życia
wierzyłeś w kryształowe pojęcia a nie glinę ludzką
żyłeś ciągłymi skurczami jak we śnie łowiłeś chimery
łapczywie gryzłeś powietrze i natychmiast wymiotowałeś
nie umiałeś żadnej ludzkiej rzeczy nawet oddychać nie umiałeś”
Zbigniew Herbert „Tren Fortynbrasa”



Hamlet – biedny zagubiony książę, tytułowy bohater tragedii Szekspira, rozszarpywany jest od środka przez targające nim szpony wątpliwości. Zniewolony przez czyste sumienie i skrupuły niepozwalające mu na zabójstwo zdrajcy, który podstępnie zgładził jego śpiącego ojca. Przyobleka się w kłamstwo szaleńca, odrzucając szczerość, której tak mu brakuje.
Poświęciłeś Hamlecie miłość dla zemsty, czy ty prawdziwie kochałeś? Bo skoro miłość ma być najsilniejsza, to czy była ona tam, skoro zemsta i obowiązek wygrały? Zawieszony między ziemią a wiecznością przez nie razem przyciągany, a sam za ulotnymi marzeniami brnący. Przez nikogo nie rozumiany, niewinny, a zarazem zbrukany. Intrygi snuć zacząłeś, fałszem gardząc. Cały ze sprzeczności się składasz, jak każdy z nas przecież. Zagubiony w lesie uczuć, złą ścieżką poszedłeś, nie zaprowadzi cię ona do domu. Racje mając, zgubiłeś ją w tym lesie, już jej nie dostrzeżesz, może na chwilkę tylko. Racja ta silniejsza była od innych, czystsza i gwiazdom bliższa. Oni też mieli swoje racje, lecz były one nic nie warte, z głupoty się rodzące, ale też przez głupotę nad stan wyniesione. One pozostały, choć zło i niewiedzę za rodziców mając, trwają, nad światem królują. A twoje nad ziemią się unoszą przez niewielu dostrzegane z gwiazd światłem, ciągle mylone. Mimo iż siebie zgubiłeś i nie odnalazłeś, już na tej ziemi może odnajdziesz gdzieś tam za szybą i deszczu zasłoną. Choć wątpliwościami targany, w burzy uczuć pogrążony, przez sprzeczności szarpany, wygrałeś. Inni powiedzą: przegrałeś, ale to już tylko kwestia gustu.
Hamletem może być każdy z nas. Świat, w którym przyszło nam żyć, jest tym samym światem, w którym umarł Hamlet. Codziennie stajemy przed wyborami i rzadko kiedy zachowujemy się inaczej, niż książę Danii. W naszym umyśle z każdą chwilą rodzą się nowe pytania i wątpliwości, a za tym problemy. Mało kto decyduje się na konkretny zdecydowany krok w stronę jasnego postawienia sprawy i wybrania rozwiązania czystego, chociaż tym samym szalenie trudnego.


komentarze
O utworze:

wyświetleń:5213
komentarzy:0


Nawigacja:

Wszyscy autorzy
  poprzedni   lista utworów   następny  

Mila
          lista utworów          

 
 

Akcje:


Wykonanie serwisu (C) Jacek Jursza (projektowanie stron). Wszelkie materiały zamieszczone na stronie są własnością ich twórców.