avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
poezja - szuflada
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
Wsparcie dla JL
download / last: 15
na marginesie
regulamin
test przeglądarki
FAQ
archiwum forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj




Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4001 4000 3999 

Zmień skórkę


19 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
Hitori Inori
mechanik liryczny
teksty
inne
dodano:
27 lutego 2008, 11:59:40


czy dorośli widzą cienie?

Stając w obliczu cudu, zwykle kłamiemy albo się zamykamy. Musimy. Rzeczy niemożliwe wymagają przynajmniej krótkiego milczenia
/J. Carroll "Dziecko na niebie"/


Wyrzeźbić siebie - nie w glinie ani nie w kamieniu czy w drewnie. Wyrzeźbić samego siebie, człowieka - z kości, a kości przyoblec mięśniami i płaszczem skóry. Tak, żeby ten tylko miał wypukłe usta, który będzie potrafił je w ten sposób wyciosać, długie palce zawdzięczałby tylko swoim umiejętnościom. Szłam na zajęcia z wydobywania z gliny człowieka i zastanawiałam się jak by to było wydobyć samego siebie - być odpowiedzialnym za swoje rysy, wymyślić własną mimikę twarzy i giętkość, sprężystość ciała.

Umiemy mówić. Umiemy też milczeć. Czasem nawet słuchać! A ilu potrafi splątać monologi jak dłonie do modlitwy?
Wymachujemy zamiast tego rękami jak w lunatycznym śnie wariata. Autystycznie kołyszemy się ze śmiechu. Gdy popatrzyłbyś na te duże dzieci dławiące się własnymi żartami miałbyś ochotę powiesić im nad łóżkiem kolorową wycinankę - jak ruchome zabawki nad kołyską dziecka. Czy dorośli też widzą cienie?

Kolega namalował cień paprotki, ale bez paprotki. Nikt nie wiedział co przedstawia obraz ("nooo, nie udały ci się te choinki").

Z zewnątrz wyglądamy całkiem inaczej - wysokie czoła (podobno świadczące o inteligencji), różne nosy i wyzywająco wypukłe wargi, inne uszy, obwody bioder i nadgarstków.
Często podobnie nie potrafimy znaleźć wspólnego punktu zaczepienia dla dwóch równoległych monologów.

Czy potrafisz, angażując się w coś, pomyśleć co ktoś inny robi w tym samym momencie? Usłyszeć czyjś płacz głośniej niż własny? Ludzie słyszą swój głos jako zniekształcony. Śmieszny, jąkający się, dziecinny. A jak słyszą swój płacz?

Tu jest niebezpiecznie jak w klatce lwów. Trzeba uważać też na własny ogon. Dużo kłopotów można narobić, kiedy się zapomnisz i rozmawiasz z kimś nie w jego dialekcie. Na żart odpowiesz całkiem serio albo zażartujesz w poważnej chwili. Wieża Babel.

Wyczucie nastroju chwili i znaczenia każdego elementu ludzkiego działania pomaga znaleźć kolejny stopień w górę - potem okazuje się, że to dopiero pierwszy z kolejnej partii schodów.


komentarze
avatar Marta Mozol (Adelajna)
adelajnatlen.pl
2008-03-09, 11:50:48:
profetyk
Napisane bardzo dobrze. Szkoda, ze to zaledwie kilka myśli. chciałoby się więcej, ubrać to w jakąs historię. Ja myślę, ze gdyby człowiek sam rzeźbił samego siebie, to każdy o czymś by zapomniał, miał z tego jakieś ułomności. Łatwiej byłoby zobaczyć na ciele, kto jest jaki...
--
I to jest cała prawda, nieprawda, i innej prawdy nie ma! Amen

O utworze:

wyświetleń:5132
komentarzy:1


Nawigacja:

Wszyscy autorzy
  poprzedni   lista utworów   następny  

Hitori Inori
  poprzedni   lista utworów   następny  

 
 

Akcje:


Wykonanie serwisu (C) Jacek Jursza (projektowanie stron). Wszelkie materiały zamieszczone na stronie są własnością ich twórców.