avatar
niezalogowany
użytkownik:   hasło:    
pamiętaj mnie zapomniałem hasła
 
Jest-Lirycznie
poezja wybrana
poezja
poezja - szuflada
opowiadania
teksty
tłumaczenia
galeria
Społeczność
Wsparcie dla JL
download / last: 15
na marginesie
regulamin
test przeglądarki
FAQ
archiwum forum
forum
lista członków JL (2098)
znajdź osobę
Szukaj




Miniatura

ostatnio dodane obrazy:


4001 4000 3999 

Zmień skórkę


25 użytkownik(ów) na stronie

w tym zalogowani:
[brak]
avatar
Maciek-galizianer
mechanik liryczny
teksty
inne
dodano:
19 stycznia 2004, 16:14:25


FILOKALIA - LIBER KOSMOGONIAE


FILOKALIA

LIBER KOSMOGONIÆ

CZYLI

RAJ UMOŻLIWIONY




Moloch! Samotność!...
Moloch bezmiłosny!...
Moloch osłupiałe rządy!...
Moloch którego imię Umysł!

Allen Ginsberg, Howl


Nie należy się dziwić, że na pytanie
o tożsamość nie może być odpowiedzi.
I nie będzie. Albo – co na jedno wychodzi
- odpowiedź będzie padała co chwila,
nieprzerwalnie [...]. Wszystko co ludzkie
wymyka się definicji.

H. Meshonic






I

1. Najprzód było Ciało, które miało boga a wyłoniło się Ono
z piany Nieświadomości.
2. Bogiem tym był Eros, który wlał siłę i Płodność w lędźwie pierwszej pary kochanków.
3. Eros był bogiem zazdrosnym. Nie chciał aby Ciała, które pobudził ku wzajemnemu uzupełnieniu odkryły inne światy
i innych bogów nimi władających.
4. Eros był bogiem Filokalii. Tam, gdzie się przechadzał panowało niezmącone niczym Piękno.
5. Piękne stały się nauki, idee i algorytmy.
6. Nie było złe, iż Piękni porzucą na chwilę swoje igraszki
i zwrócą się ku Ontologii.
7. Eros wiedział jednak, że Ludzie – nie obdarzeni przez żadnego z zazdrosnych bogów Umysłem – winni raczej bawić się w odkrywanie bytów poprzez niby – Ontologię Ciał.
8. Na tym poziomie Kosmosu i rozwoju (lub niedorozwoju) Ich umysłu doszliby do wniosków słusznych – tj. logicznej prawdy.



9. Wiedział, iż lepiej w Ciele poznać Prawdę, niźli poza nim – zbłądzić.
10. Gdy Człowiek dowiedział się o istnieniu innych nauk i ich metodologii – zapałał ogniem zazdrości i nienawiści.
11. Zapragnął poznać wiele dróg do Prawdy i wielu nauczycieli.
12. Zapragnął znienawidzić boga, który miał czelność przedstawić się jemu jako ten jedyny – Erosa.
13. Wyśmiał drogowskazy Ciała aby ugrzęznąć w Abstraktach
i Teoriach.
14. Wzgardził Ciałem aby już nigdy nie dać mu wiary.


II

1. Należało zanegować prawa, uznając wszystko względnym.
2. Dzięki temu jedynie mogły się objawić Człowiekowi
(jak mniemał) rewersy idei i aktów kreacji.
3. Nie mając jednak wiedzy o świecie, nie przeczuwał czyhających na niego nieskończenie wielu pułapek.
4. Nie wiedział, że poza bogami nauk istnieją też
w Kosmosie bożki paranauk.
5. Odchodząc od Piękna ku Matematyce nie sądził, iż nauka ta może być pozbawiona pełni Erosa.
6. Prawdą jest, iż bogowie, przechadzając się nieskończenie wiele razy, rozsiewają jak trzmiele neurony cech im przypisanych.
7. Dlatego też każda nauka a nawet (przypadkowo) paranauka może posiadać powaby Erosa, czy pseudofunktory Logiki.
8. Nie czynią jednak tego złośliwie, bo dla kogóż mogliby być złośliwi? Dla siebie? Absurd.

9. Człowiek natomiast w swym rozbudzonym egoizmie raczył obrazić się na te prawa, mniemając, iż bogowie są
mu nieprzychylni i celowo wyprowadzają go na manowce, by nigdy nie osiągnął Spełnienia w Poznaniu.




III

1. Zakosztował więc Człowiek owocu Wielości
i Różnorodności.
2. Odtąd śnił świat stworzony wszystkim przez wszystkich.
3. Zrozumiał, że nie był nigdy sam ani pierwszy
i przeraził się.
4. Gdy serce Człowieka było już gotowe- przyszła Mamona i obiecała Mu panowanie nad światem.
5. W zamian żądała jedynie uległości wobec siebie.
6. Może był to żart, a może sprawdzian. Ontologicznie przecież Człowiek nie został stworzony do poddaństwa.
7. Wybrał jednak od Wolności urojoną władzę.
8. Zasłuchany w Teoriach stworzył nauki, prawa
i definicje, które obowiązywały ludzi i zwierzęta.
9. Tak rozpoczął się upadek Ciała i Umysłu Człowieka.
10. Tak narodził się system nazwany później monolityzmem.
11. I oto stworzył Człowiek pojęcie Grzechu. I stało się one jako lej głębokie.


12. Ustanowił też Nową Wiarę i jej kapłanów, którym dał władzę zabijać i strącać do piekieł.
13. Kapłani płonęli świętym gniewem jako krzaki gorejące, łamiąc kołem Różnorodność i prześcigając się w bezeceństwie.
14. A świat utracił baśniową aurę i nie było już jednorożców, hipocentaurów ani Świętych Drzew.
15. Pozostało ponoć jedno jedyne – Dendron Vitae, ale Jego nikt nie widział i już nikt nie chciał zobaczyć...





IV

1. I otoczył się bożkami. Stworzył też nowe by być jak bogowie – twórczy.
2. Monstra te wychodziły Mu z głowy i rozsiadały się
po świecie. Tak narodziły się niektóre Żądze.
3. Niedługo potem usamodzielniły się i zapanowały nad słabym Umysłem Ludzkim.
4. I oto Człowiek zrozumiał, że narodziło się zło.
5. Rozpacz doradziła mu prosić o pomoc Erosa – najbliższemu Ludziom.
6. I stworzył Eros plan, a plan ten był Piękny.
7. Darował Człowiekowi – Człowieka.
8. Miał to być Człowiek wzorcowy – świadomy Ciał i obeznany z Różnorodnością.
9. I Narodził się i Dojrzał osiągając Cielesną pełnię.
10. Ciało Jego było Numenem i tak Je traktował.
11. A będąc Ciałem pragnął i był podmiotem pragnień.
12. Zadaniem Jego było przywrócenie Harmonii Cielesnej i Umysłowej.

13. Przywrócenie Piękna Ciału uwalniając Je od stereotypów i trendów myślenia.
14. I miał też uwolnić i wzbudzić Piękne Emocje
i Pragnienia.
15. I zrehabilitować Płodność, Macierzyństwo czy Orgazm.



V

1. I stało się, że Ludzie nie poznali w Nim Eroity.
2. Nie przyjęli Jego Prawdy i zabili doskonałe Ciało.
3. Eros na czas jakiś odsunął się od Człowieka.
4. A zniechęcał się coraz bardziej widząc jak człowiek krzyżuje gatunki zwierząt, doświadcza je i zjada.
5. I wiedział Eros, że to Tanatos już włada Człowiekiem
i Tanaici zrodzeni z Niego i Ludzi.
I ofiarował Ludzkości jeszcze raz Eroitę
I jeszcze raz
I jeszcze raz...
6. A Ludzie zamykali Ciała i Umysły.
7. I zamiast pragnienia Piękna, pragnęli Ochydę, Śmierć
i Ból, bo tego pragnęli Tanaici.


VI

1. A gdy Umysł zapanował nad Pięknym Ciałem Człowieka – narodził się wstyd.
2. I spętał Wstyd Człowieka, poniżył i odebrał Mu Spełnienie.
3. Odtąd Człowiek biczował się i krzywdził. A Emocje Jego stawały się złe i neurotyczne.
4. Więc zamknął się Człowiek w klatce Swoich myśli
i fantazji.
5. I tylko czasem we śnie przychodził Doń szept Piękna, jak czułe muśnięcie warg.
6. Był Ból, Zwątpienie i Gorycz, a bezbronny Umysł szalał i kurczył się jak wypompowany balon.
7. A Ciało było niczym bluszcz duszący i byt stał się piekłem.







VII

1. I stworzył Człowiek Molocha a ten uczynił Go bezsennym.
2. Bo oto rozpostarł się Moloch nad intymnością podmiotowości.
3. I Ludzie cofnęli się w Sobie.
4. A Moloch kundlił krew i obyczaje aby wyciąć Ludziom Pamięć mityczną i Żałobę.
5. Aby nie znaleźli niczego poza teraźniejszością samotności.
6. I Nieświadomość okryła świat. Ta sama, w której mgle odnaleźli się Ludzie na Początku, aż złączyli się w Jedno.
7. Eros ucieszył się bo wiedział, że Ciała pływając w mleku Nieświadomości mogą jeszcze nauczyć się żyć bez Wstydu.
8. I ucieszył się Eros, że Człowiek znajdzie Szczęście i Spełnienie (i zrozumie, że może tylko podlegać działaniu, a sam nie może działać)
9. Choć bogowie nie zbierali się na górze ani w głębinach oceanu.
10. A tym bardziej w nieistniejącym Ewen Sztijja.
11. A Niezidentyfikowany – bigbamowy Numen czekał spokojnie kolejnych narodzin....






komentarze
O utworze:

wyświetleń:5177
komentarzy:0


Nawigacja:

Wszyscy autorzy
          lista utworów   następny  

Maciek-galizianer
          lista utworów          

 
 

Akcje:


Wykonanie serwisu (C) Jacek Jursza (projektowanie stron). Wszelkie materiały zamieszczone na stronie są własnością ich twórców.